مناسب سازی محیط شهری حلقه گمشده شهر نوراباد


متاسفانه بررسی ها نشان میدهد در هیچکدام یک از ساخت و سازهای اخیر نه تنها استانداردهای مناسب سازی رعایت نشده است

به گزارش نورآنلاین، رشد و توسعه هرجامعه متناسب با بکارگیری توانایی‌های موجود در آن جامعه بوده که یکی از راه‌های تحقق آن، تأمین بستر کالبدی مناسب برای حضور فعال افراد و ایجاد فرصت‌های مساوی برای اقشار مختلف در جابجایی و دسترسی به ساختمان‌های عمومی و فضاهای شهری است. براساس آمار، در حال حاضر بالغ بر  ۱۲ درصد از جمعیت کشور را افراد دارای معلولیت‌های مختلف و نزدیک به ۳میلیون نفر از شهروندان را کم‌توانان جسمی تشکیل می‌دهند؛ افرادی که حق دارند همانند سایرین از حقوق شهروندی بهره‌مند شوند اما به دلیل نامناسب‌بودن فضاها و محیط‌های شهری، حتی از کمترین حقوق خود بی‌بهره‌اند.


اگرچه بنابر قانون مصوب جامع حمایت از حقوق جانبازان و معلولان، که بیش از چند سال  از تصویب آن می‌گذرد، کلیه دستگاه‌های اجرایی موظف به رعایت و اجرای مناسب‌سازی معابر و  فضاهای شهری شده‌اند و ۱۶ دستگاه مختلف در کشور نیز بر اجرای کامل این قانون دخالت دارند، ولی متأسفانه به دلیل عدم هماهنگی‌های لازم از ضمانت اجرایی برخوردار نیست..


در این بین بزرگترین سوال که به ذهن می رسد این است که چرا در شهر نورابادبا توجه دارا بودن  درصد قابل توجهی از اقشار هدف(شامل جانبازان و معلولان) و وجود این همه قوانین و ضوابط، در عمل شاهد موفقیت اجرای طرح‌های مناسب‌سازی فضای شهری برای جانبازان و معلولان نیستیم؟


شاید عدم هماهنگی بین دستگاههای مرتبط را بتوان به عنوان یکی از  دلایل ناقص ماندن اجرای این موضوع دانست ، اما در واقع حلقه گمشده را می توان در کم اهمیت جلوه دادن این بخش از طرح های توسعه شهری دانست که دستگاههای مجری طرح در هیچ بعدی قائل به رعایت ان نیستند. شهرداری به عنوان مجری طرح های توسعه شهری ، که بخش عظیمی از حوزه شهر را در اختیار دارد( چه در حوزه معابر و محیط شهر و چه در حوزه ساختمان ) اصلیترین دستگاه در خصوص اجرای این امر به شمار می رود که می تواند نقش مهمی در اجرای مناسب سازی معبر و محیط های شهر را داشته باشد. بحث معابر شهری که بخش زیادی ازحضور روزانه را شامل میشود در شرایط مناسبی قرار ندارد و درصد بسیار کمی از ان انها قابلیت تردد سهل و اسان برای معلولین در شهر را دارد. در حوزه ساختمان نیز  علی رغم  ساخت و ساز مجتمع های طبقاتی در شهر که میتواند  اتفاق خوبی باشد به شرطی که شرایط استفاده ان برای همه اقشار یک جامعه فراهم باشد.

متاسفانه بررسی ها نشان میدهد در هیچکدام یک از ساخت و سازهای اخیر نه تنها استانداردهای مناسب سازی رعایت نشده است، بلکه بطور کامل این موضوع از ضوابط پروانه ساختمانی حذف و به فراموشی سپرده شده است. شاید بحث مناسب سازی نام معلولان و جانبازان را به عنوان موضوع خود دارد، اما با کمی تامل متوجه گستردگی این موضوع و بسط پیدا کردن ان به اقشاردیگر جامعه  از جمله سالمندان ،نابینایان، بیماران و غیره را نیز شامل میشود که جمعیتی قابل توجهی را پوشش خواهد داد.

در این بین یک اجماع و همکاری همه جانبه از طرف تمامی دستگاه های درگیر و بویژه دستگاههای مجری می تواند بخش قابل توجهی از این مشکلات برای این قشر عزیز ازجامعه را مرتفع نماید.


۱۶ دي ۱۳۹۶